Hans Wopereis

In 1962 geboren beslaat mijn leven nu ruim zeven keer zeven jaar. Zeven keer de wereld rond, is alles een keer gezien, is er naar links en rechts uitgewaaierd, is er gevallen en weer opgestaan, en gaat het nu om de essentie van wie ik ben. Ik ben er voor mensen en organisaties die voorbij de vormen waarin zij bestaan, willen onderzoeken wat hen ten diepste bezielt en hoe zij daar opnieuw en als nieuw vorm aan kunnen geven.

Ik ben opgegroeid in Haarlem, waar ik het Atheneum volgde. Daarna een rechtenstudie in Leiden en lid van het Leidse studentencorps. Beide keuzes hadden mijn hart niet en zo kwam ik in crisis. Een uitweg kwam toen ik in 1984 gevraagd werd een tweedaags symposium te organiseren voor studenten en beleidsbepalers in de samenleving. In dat jaar werd het mij duidelijk dat mijn persoonlijke zoektocht naar zingeving ook een bovenpersoonlijke kant had en onze gehele samenleving voor een enorme crisis stond. Ook besefte ik me dat de wezenlijke verandering die nodig is, zich om te beginnen via het individu voltrekt, via die ene mens die het waagt werkelijk bij zichzelf te beginnen. Sindsdien heeft dit besef centraal gestaan in mijn leven en werken.

Na mijn afstuderen deed ik in Zuid-Amerika cultuuronderzoek voor Philips en had ik een kort dienstverband bij Hoogovens. De plotselinge dood van de moeder van mijn vrouw, bracht mijn ontwikkeling in een stroomversnelling, waarbij mijn leraar Jaap Voigt, die in het ITIP het organisatie ontwikkelingswerk vertegenwoordigde, een belangrijke rol speelde. Onder zijn begeleiding begaf ik mij als kleine zelfstandige in het werkveld van organisatie-ontwikkeling. Ook begon ik de driejarige opleiding aan het ITIP, waar ik Bas Klinkhamer ontmoette en de belangrijkste vriendschap van mijn leven zijn vorm kreeg. Tevens ontmoette ik hier Hans Korteweg, naast Jaap, mijn grootste inspirator.

Begin jaren ’90 werden Bas en ik bij toeval voor dezelfde opdracht gevraagd bij de Gemeente Delft en besloten wij samen te werken, wat er toe leidde dat ik in 1991 in dienst kwam bij het ITIP. Langzaamaan ging ik meedraaien in de opleidingsgroepen, eerst als co-begeleider en later als begeleider. Tegelijkertijd besloten wij samen te gaan wonen met Bas en Marthe Klinkhamer, eerst in Rossum, op de plek waar ook het ITIP kantoor hield, en sinds 2000 nadat onze tweede, jongste dochter geboren werd, in Empe.

Eind jaren ’90 klopte het voor Bas en mij niet meer om in loondienst te zijn bij onze leraren, dachten we afscheid te moeten nemen, maar bood zich de kans aan om het ITIP samen met een aantal andere begeleiders over te nemen. Zo kwamen wij in de directie, eerst met nog vier anderen, maar sinds 2003 enkel nog met Bertie Hendriks. Binnen het ITIP heb ik de verantwoordelijkheid over het organisatiewerk en de loopbaankring. Een persoonlijke fascinatie voor het maken van tochten in de natuur heeft intussen geleid tot een vierde tak aan het ITIP,  Bezinningstochten geheten. Ook ben ik sinds 2010 begonnen met een doorgaande bezinningsgroep voor mensen in eindverantwoordelijke functies, de Masterclass Bezielend Leiderschap. Daarnaast leid ik me enig regelmaat kleinere of grotere veranderingsprojecten in organisaties.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s